Bir Bardak Su ve Bir Gönül

Bir gün yaşlı bir adam, sıcak bir öğle vaktinde uzun bir yoldan yürüyerek küçük bir köye ulaştı. Yorulmuş ve oldukça susamıştı. Köyün girişindeki mütevazı bir evin kapısını çaldı.

Kapıyı genç bir çocuk açtı.

Yaşlı adam çocuğa:

“Evladım, çok susadım. Bana bir bardak su verir misin?”

dedi.

Çocuk hiç tereddüt etmeden içeri koştu. Fakat yalnızca bir bardak su getirmekle yetinmedi. Suyun yanına küçük bir parça ekmek ve birkaç hurma da koydu.

Yaşlı adam şaşkınlıkla:

“Ben yalnızca su istemiştim. Bunları neden getirdin?”

diye sordu.

Çocuk gülümsedi ve şöyle cevap verdi:

“Belki açsınızdır diye düşündüm. Annem, bir insanın ihtiyacını söylemesini beklemeden anlamaya çalışmanın da iyilik olduğunu söyler.”

Yaşlı adam suyu içti, ekmekten biraz yedi ve çocuğa içtenlikle dua etti.

Yıllar Sonra

Aradan uzun yıllar geçti. O çocuk büyüdü ve genç bir adam oldu.

Bir gün işi için uzak bir şehre gitmesi gerekti. Fakat orada beklemediği bir sıkıntıyla karşılaştı. Parasını kaybetmişti. Ne yapacağını bilemeden bir dükkânın önüne oturdu.

Dükkân sahibi onu fark etti ve yanına geldi.

“Neden üzgünsün?”

diye sordu.

Genç adam başından geçenleri anlattı.

Dükkân sahibi onu içeri aldı, önüne yemek koydu ve yoluna devam edebilmesi için gerekli parayı verdi.

Genç adam mahcup bir şekilde:

“Size olan borcumu nasıl ödeyeceğim?”

diye sordu.

Adam tebessüm ederek şöyle cevap verdi:

“Belki bana değil ama bir gün ihtiyacı olan başka birine yardım edersin. İyilik böyle devam eder.”

Genç adam o anda yıllar önce kapısına gelen yaşlı adamı ve ona uzattığı bir bardak suyu hatırladı.

O gün çok önemli bir gerçeği anladı:

İyilik kaybolmaz. Kime, ne zaman ve nasıl döneceğini bilemeyiz. Fakat samimiyetle yapılan hiçbir güzel davranış boşa gitmez.

Kıssadan Hisse

İyilik yapmak için büyük imkânlara sahip olmak gerekmez. Bazen bir bardak su, güzel bir söz, küçük bir yardım veya içten bir tebessüm bir insanın hayatında unutulmayacak bir iz bırakabilir.

Allah katında iyiliğin büyüğü küçüğü yoktur. Önemli olan samimiyetle yapılmasıdır.

“Kim zerre kadar hayır yapmışsa onu görür.”

Zilzâl, 99/7

Bu yüzden karşımıza çıkan küçük iyilik fırsatlarını küçümsememeliyiz. Belki bizim için basit görünen bir davranış, başka birinin duasına ve sevincine vesile olacaktır.